Lowlands maakt een goede beurt door Fever Ray, oftewel de vrouwelijke helft van The Knife, aan het programma toe te voegen. Een aantal maanden terug stond de band op het Motel Mozaique festival in Rotterdam. Ook uit Scandinavië komt Nina Kinert die aanwezig zal zijn. Een andere relatief grote naam is electroclash ster Peaches, die dit jaar met het album I Feel Cream kwam. Ook zijn een stel indie-pop namen bekend geworden, namelijk The Maccabees, Jack Penate, en Fanfarlo. Uit Amerika komen DeVotchka, The Virgins, Edward Sharpe and the Magnetic Zeros en Micachu & The Shapes een optreden geven.
Verder wordt het dubsteppen geblazen op Benga, wat later dit jaar met Skream nog in Paradiso zal staan. Andere namen die komen zijn Ziggy & the Renaissance Band, Asher Roth, Noisia, Brookes Brothers, en Benjamin Herman & Guests. De geruchtenstroom welt aan dat Lowlands ook sterk kijkt naar de line-up van Glastonbury om daar nog namen van mee te pakken, alleen het festival is niet verzekerd tegenover artiesten die voor het festival doodgaan, en die kans zit er bij 80% van de Glastonbury line-up helaas wel in. Dit ging al bijna een keer fout in 1993 toen Lois Parkville, een straatkunstenares, de aankomstpoort zou inrichten op de haar uniek makende wijze van stenen op andere stenen neerzetten en deze aan elkaar “metselen”. Zij stierf een week voordat ze dit zou realiseren, maar gelukkig leefden haar gedachten verder, en nadat deze een passende overall hadden gekocht wisten zij uiteindelijk één dag voor de start van het festival de poort af te krijgen.
Een random greep uit het (muziek) nieuws van een random week. Nou ja, niet zo random, want we pakken altijd de week die net geweest is. Een week waarin heel de wereld in de ban was van iemand die een week ervoor stierf. Maar ja, wat wil je, want H.W. Markitz was natuurlijk een fenomeen in zijn vak, die met zijn prachtige eloquentie de inmiddels beroemde woorden "hoeveel kost dat?" zei terwijl hij met zijn elegante, tengere vinger als een balletdanser wees naar de pretzel. Nu was hij ook een balletdanser, maar wel eentje uit de nieuwe stijl, die gratie verving door bruuske bewegingen en sprongelementen verving met duikelementen door meerdere kuilen op het podium. Het stuk "De Evangelie van de Mol en Andere Blinde Dieren" waarin hij de ooievaar, tragisch blind geworden toen hij niesde terwijl hij in de zon keek, speelde. Markitz, we salute you!En wat ging je daar mee doen? (of hoe je in je eentje lol kan hebben): Harry de Winter als Thomas van Luyn een disco verzamelalbum kiest tijdens het dilemma wat mee te nemen naar een onbewoond eiland: “Neem je een disco verzamelalbum mee naar een onbewoond eiland? Wat ga je ermee doen? Dansen?”
Serena Williams over al die russen: “Everybody is called –Ova. I don’t know who anyone is, I don’t recognize anyone. I just know everyone’s from Russia. Sometimes I think I’m from Russia.” In dat geval feliciteren we Rusland met de Wimbledon winst.
Volgens de NOS site moet er een headline gewijd worden aan de informatie dat Obama fan was van Michael Jackson. Honey, tenzij het invloed heeft op zijn manier van regeren, it simply isn’t. Dus als de wereld even uit Michael Jackson’s kont zou willen kruipen zou dat heel fijn zijn.
Het enige voordeel van die onbegrijpelijke Jackson mania is dat er nu allerlei oude remixes van Michael Jackson op blogs komen die ik nog niet had. Mijn collectie voor een DJ set komt akelig dichtbij! Put on your dancing shoes darling, I’ll take you for a twirl.
En dit doe je voor het geld, of…? (of “Dat heeft zo’n jongen toch helemaal niet nodig?”) Brad Pitt speelt in een Japanse reclame en wordt geassisteerd door muziek van Department of Eagles. Juist…
En dan hebben wij al die crap dingen op TV. Nog maar te zwijgen over die stupide Jamba of Carspot onzin.
Overigens, als ik Brad Pitt was zou ik het ook gewoon doen hoor. Wat je ervoor krijgt zal ontzettend hoog zijn, en het kost waarschijnlijk twee uurtjes of zo. Value for money, eh?
Alan Palamo kwam onder de naam VEGA met een heerlijke disco EP genaamd Well Known Pleasures, met onder andere de tune ‘No Reasons’ wat over vrijwel de hele blogosphere geprezen werd. Welnu, dat heeft in zoverre met Neon Indian te maken dat Neon Indian een ander project is van Palamo, namelijk met Alicia Scardetta. En ja, ze komen uit Texas. En nou juist dat side project -- meer lo-fi en minder disco -- komt met een album en naar Nederland. Het album gaat Psychic Chasms heten en zal op 13 oktober uitkomen. Een aantal van deze nummers is al in de vorm van een EP op het internet verschenen. Een andere track, ‘Terminally Chill’, zal ook op dit album komen, en deze is momenteel op veel blogs te horen. Ook hier zal hij one way or another nog langskomen, so stay tuned (of check gewoon hypem).
Deze band, Neon Indian, zal de tweede band zijn die op de nieuwe showcase avond The Blog Parties zal verschijnen. De eerste band zal op donderdag 6 augustus in de Ekko komen, een dag later in Winston, en Neon Indian zal op 3 september in de Ekko staan, 4 september in Winston. Deze avond is bedoeld om het geluid van musicblogs naar het live publiek te brengen. En sinds de blogs in belangrijkheid toenemen (niet direct deze, maar de echt grote en bekende blogs) lijkt me dit een goede ontwikkeling. Hoewel de laatste keer dat mij iets een goede ontwikkeling leek stemde ik voor het preserveren van een paard van hout als triomfteken, en iedereen weet waar dat op uitliep. Maar gelukkig vergaf iedereen mij dat het vuur uitging vanwege gebrek aan hout en de dag erop hadden we toch een mooi aandenken aan die nacht nog over, so there you go.
By the way, aangezien in september VEGA in Zwitserland speelt, die band mag ook gerust geboekt worden hoor.
Tracklist Neon Indian album:
1. (AM)2. Deadbeat Summer3. Laughing Gas4. Terminally Chill5. (If I knew, I’d tell you)6. 6669 (i dont know if you know)7. Should have taken acid with you8. Mind, Drips9. Psychic Chasms10. Local Joke11. Ephemeral Artery12. 7000 (reprise)
De Italiaanse producer Bob Rifo zal in augustus met een album komen onder de naam The Bloody Beetroots. Onder die naam heeft hij de laatste jaren al flink wat tracks uitgebracht en optredens gedaan, volgens mij in april nog in de Maassilo in Rotterdam. Het album zal op 25 augustus uitkomen en is het debuutalbum van The Bloody Beetroots. Live wordt Rifo bijgestaan door DJ Tommy Tea, al masker dragend om vooral niet te veel te lijken op Daft Punk. Het album komt uit op Dim Mak Records en zal gastbijdragen kennen van The Cool Kids (dat vorig jaar met het goed ontvangen The Bake Sale EP kwam), Ed Banger, Justin Pearson, en Steve Aoki. The Bloody Beetroots staat bekend om de dansvloer in lichterlaaie te zetten.
Het album zal Romborama heten. Dit naar de theorie van Nietzsche dat alles is, maar niets lijkt, welke hij optekende nadat hij freule La Doumiere tegenkwam, die vond dat zij leek op een knappe danseres in een nachtclub. Welke dan ook. Nietzsche vond dat misschien dat wel zo was in haar perceptie van de realiteit (dus het “is”) maar dat ze er totaal niet op leek (dus “niets lijkt”). Hij was hier zo content mee dat dit zijn derde boek zou worden, Hoe De Karper Dacht Een Beer Te Zijn, Maar Op Het Land Dood Ging, maar toen hij deze anekdote vertelde aan Freud zei Freud dat hoewel La Doumiere haar niet is (dus het “is niet”) ze wel leek op Marie Dressler (dus het “lijkt”). Nietzsche gooide zijn idee in de prullenbak, en La Doumiere gooide Freud uit het raam.
De nummers van de week column bestaat uit een willekeurige greep van nieuwe nummers die mijn oren hebben gevonden. Bijvoorbeeld nieuwe nummers live gespeeld, remixes, nieuwe singles, of willekeurige tracks van nieuwe of aankomende albums. Dit laatste wordt dan bepaald via de shuffle knop, dus compleet random. Is het representatief? Niet altijd, indicatief misschien al iets meer. Een snel, willekeurig kijkje in wat nieuw is of wat er aankomt. Via de hypem links kan je de nummers meteen beluisteren. Soms werkt de grote play knop echter niet, maar probeer dan de play knop rechtsonder. Die werkt als het goed is sowieso! De techniek staat voor niets!Track van de week!‘I Will Come Back’ van Holy Ghost!
Wat hou ik toch van deze twee heren van het DFA label. De remixes pakten me helemaal in en sommige zijn ook al in onze mixtapes langsgekomen, maar ook het solo werk van de heren is zeer fijn. Waar andere nieuwe nu-disco outfits als The Golden Filter en Johnny Jewel’s Desire vooral inspelen op het verlangen ook qua muzikale begeleiding trouwt Holy Ghost! het tekstuele verlangen met een iets meer dansvloergerichte take. De disco revival wordt almaar completer, en de analoge heren hebben er een snoepje van gemaakt. Dat verlangen en dromerige zit er ook genoeg in, met “your mother won’t leave you alone / and your father won’t leave you alone / in a minute things can change”. Muzikaal zit het ook weer heerlijk in elkaar, makkelijk in het gehoor, dansbaar, en kleine details en toevoegingen op goed geplaatste momenten. Dus, dat album heren…?
http://hypem.com/track/851008/Holy+Ghost++-+I+Will+Come+Back
‘Heartbeat Radio’ van Sondre Lerche
Het begint met gepluk op de akoestische gitaar, met als eerste zin “Tell me what you think about this song”, wat bijna een invitatie is voor ons om meteen de hakbijl te slijpen en een of andere slimme one-liner te maken. Het gepluk op de akoestische gitaar gaat over in af en toe zelfs orkestraal aandoende begeleiding, hoewel het wel altijd een rustig nummer blijft, maar af en toe wel wat meer punch. Het houdt het nummer fris en de begeleiding variërend. Het nummer gaat over de teloorgang van de radio, dat te mechanisch is geworden volgens Sondre. “The radio’s perfect pitch makes me nauseous” zingt hij, daarbij wel toevoegend dat hij altijd een zwak zal hebben voor de radio. Ten minste, zo hoor ik het allemaal op eerste gehoor. Het is een fijn, aardig, luchtig nummer van de Noor, maar niet echt iets heel speciaals. En God moge weten waarom dit nummer vier minuten duurt, een minuut korter had niet misstaan.
http://stereogum.com/archives/new-sondre-lerche-heartbeat-radio-stereogum-premie_075022.html
‘Sticks n Stones’ van Jamie T
Dit is dus een mega catchy tune. “When there’s no one left to fight, guys like him don’t shine so bright” verandert aan het einde van het nummer in “When there’s no one left to fight, guys like us don’t shine so bright.” Aardige twist. Oftewel, gastjes met een grote mond kunnen alleen dat; een grote mond opzetten. Is er niemand om tegen de schenen aan te schoppen met je “checkered season wallabies” (het beestje, niet de schoenen) dan, eigenlijk, kunnen ze verder niet zoveel. Het eeuwenoude idee dat als je geweld nodig hebt je eigenlijk al verloren hebt. Of het andere eeuwenoude idee dat geweld puur het tonen is van iemands masculiniteit. Het nummer lijkt te verhalen over Jamie’s terugkeer naar zijn jeugdstad waar een oude vriend van hem is neergestoken en hij bij de begrafenis aanwezig zal zijn. Misschien is dat ook waarom de “guys like him” in “guys like us” verandert, omdat Jamie weg is gegaan en iets van zichzelf gemaakt heeft -- wat dus kan -- ook al kom je van die achtergrond, die toch altijd deel van je zal uitmaken (“us”). Anyway, catchy, hoewel Jamie wel echt elke seconde van de track zijn muil openheeft. Van de gelijknamige EP van Jamie T.
http://hypem.com/track/851703/Jamie+T+-+Sticks+n+Stones
‘Last Choice’ van Love Is All
Deze band zag ik live niet al te lang geleden, een paar maandjes of zo, en toen was het leuk en catchy en vrolijk en zo. Toen vond ik het best wel leuk, vandaar mijn verbazing dat dit niet echt heel briljant is. De stem is vrij irritant eigenlijk, zeker als je er te lang naar luistert. De samenzang stukjes zullen wel bedoeld zijn als catchy refreintjes en dat is het ook nog wel enigszins, alleen niet in die mate waarop je het echt vaker wilt luisteren. De intro en outro synth stukjes zijn zeer fijn, maar de rest van het nummer klinkt als een mindere versie van Los Campesinos!.
http://hypem.com/track/682796/Love+Is+All+-+Last+Choice
‘Repeaterbeater’ van Mew
Van de No More Stories EP is dit de tweede track, na de eerder door ons niet favourly gerecenseerde ‘Introducing Palace Players’. Dit nummer lijkt er, in onze ogen, echter al een stuk meer op. Catchy met dat zwaardere tintje en die ijzige stem(men). Het eindigt zoals het begint, met een stukje drums, maar daarna neemt het dansbare gedeelte het over. De drums en bas stuwen het nummer mooi voort, terwijl Jonas Bjerre zingt “Some times we’ve got nowhere to be, nothing to talk about, nothing to agree”, lichtelijk gedetacheerd, alsof het einde van de potentie van de liefde al een feit is. In het “refrein” komen er wat extra instrumenten en wordt het net dat beetje harder met meer effecten, om de eerste keer terug te keren naar het catchy stuk, de tweede keer om het einde in te luiden. De track duurt maar 2 ½ minuut, wat hier zowaar jammer is.
http://hypem.com/track/849182/Mew+-+Repeaterbeater
‘People Say’ van Portugal. The Man
De openings track van het nieuwe album van Portugal. The Man, getiteld The Satanic Satanist. Om eerlijk te zijn niet de sterkste track, maar dat komt misschien ook vanwege het onderwerp wat de band aansnijdt, namelijk de oorlog in Irak (ten minste, dat is toch de directe connotatie die je eraan geeft). Dat is zo’n mondain onderwerp waar al zoveel over gezegd is dat daar echt geen nieuwe nummers meer aan gewijd hoeven te worden. De juxtapositie van het gezichtspunt van de soldaten “We may make it through the war / if we make it through the night” en dat van “het volk” dat denkt “What a lovely day, yeah, we won the war” is nog wel aardig, maar niet zo poetisch of zo nieuw dat het de mondainheid uit het nummer haalt. De muziek klinkt alleraardigst, veel samenzang waardoor het een sing-a-long gevoel krijgt, aangevuld met de zomerse gitaarsolo, en de luisterbaarheid is ook goed. Helaas, goed dat je een mening hebt hoor, maar we zijn inmiddels acht jaar en een president verder.
http://hypem.com/track/853858/Portugal+The+Man+-+People+Say
Wat is dat toch met al die bands die niet kunnen stilzitten? Natuurlijk, als je vier bent kan niemand dat, want als je moeder je beveelt om stil te zitten wordt dat plots het moeilijkste ding op aarde (op een wassenbeeld van Anjelica Huston maken na dan, want die neus, die neus!), maar Britse bands doen de overtreffende trap zo lijkt het. Zo ook Johnny Foreigner, het frisse trio dat vorig jaar kwam met het album Waited Up ‘Til It Was Light. Dit jaar nog zal de band met een tweede album komen.
Dit tweede album zal Grace and the Bigger Picture heten en uitkomen op Best Before Records. Dit zal gebeuren op 26 oktober. In die maand zal de band een tour door Engeland doen maar, net als leden van de kerk, Rochester overslaan. Dit vanwege het onfortuinlijke overlijden in de 16de eeuw van Francesco Ferrara, die de pauselijke opvolger zou zijn. Ter voorbereiding tourde hij door alle kerkelijke gebieden, totdat hij in Rochester door een deur liep en recht de zee in. Wat niet zo rampzalig zou zijn geweest als Francesco, de edele man dat hij is, niet dacht dat er een huis was ondergelopen en in allerijl verder het water inging om mensen in het huis te zoeken. Eenmaal in de kelder echter kreeg hij de deur naar de woonkamer niet meer open en overleed hij zichzelf vastklampend aan een schol.
Niet alleen wij bij IKRS kunnen geen genoeg krijgen van de voormalig zanger van Pulp, want de man is nu eenmaal een legende en Engeland ligt aan zijn voeten. Niet alleen sloot hij afgelopen weekend de John Peel stage af op Glastonbury op de zaterdag, hij maakte ook nog een appearance als bassist bij Spinal Tap op het hoofdpodium. Na zo’n Glastonbury weekend is Jarvis nog lang niet afgepeigerd, want donderdag rond half twaalf is het Question Time op de BBC. Het politieke programma kent een aantal politieke gasten en dus Jarvis.
De nummers van Jarvis en Pulp zijn zelden zeer politiek, maar af en toe is het toch vrij politiek getint. Zo was de bonus track van zijn eerste solo album ‘Running the World’, waarin hij zingt “Cunts are still running the world”. Tijdens de Pulp jaren was hij af en toe kritisch op het Thatcher beleid uit de jaren tachtig en over New Labour met het nummer ‘Cocaine Socialism’. “I thought that you were joking / When you said "I want to see you" / To discuss your contribution / to the future of our nation’s heart and soul.” Dit nummer haalde uiteindelijk het album (This Is Hardcore) niet, want er moesten natuurlijk vooral nummers over porno op, want wie wil er nu over politiek horen? What we want to know is, what can you do for an encore, cause we want hardcore! (Or we can do it softcore if you want, but you should know that I go both ways. En ja, dat komt uit een nummer, zo biografisch is het hier nu ook weer niet, eh.)
Lowlands maakt een goede beurt door Fever Ray, oftewel de vrouwelijke helft van The Knife, aan het programma toe te voegen. Een aantal maanden terug stond de band op het Motel Mozaique festival in Rotterdam. Ook uit Scandinavië komt Nina Kinert die aanwezig zal zijn. Een andere relatief grote naam is electroclash ster Peaches, die dit jaar met het album I Feel Cream kwam. Ook zijn een stel indie-pop namen bekend geworden, namelijk The Maccabees, Jack Penate, en Fanfarlo. Uit Amerika komen DeVotchka, The Virgins, Edward Sharpe and the Magnetic Zeros en Micachu & The Shapes een optreden geven.
