Coldplay wederom beschuldigt van plagiaat

Misschien is het succes van ‘Viva La Vida’ te wijten aan dat het zo vertrouwelijk klinkt, want ondertussen is de derde artiest bezig Coldplay te beschuldigen van plagiaat. Nu is het Cat Stevens, een paar weken terug nog te gast bij Jools Holland in zijn BBC programma. Eerder probeerden Creaky Boards en Joe Satriani hetzelfde kunstje, hoewel Stevens blijkbaar niet geïnteresseerd is in het aanklagen van de Engelse band.

Het nummer van Stevens in kwestie is ‘Peace Train’, wat ik niet ken, daarentegen, ik zou ook ‘Viva La Vida’ niet meer herkennen al sloeg het mij voor mijn kop met een plastic hamer en zouden de sterretjes om mijn hoofd het nummer zingen. Sommige dingen zie je zo vaak langskomen op TV dat het onbewust geblokkeerd wordt, blijkbaar, ik weet niets van de werking van de hersenen, alleen dat het mij in staat stelt maandagen niet leuk te vinden.

Overigens ben ik benieuwd of Cat Stevens nu helemaal Muhammed Ali na gaat doen omdat niemand (niemand zeg ik je!) Yusuf Islam noemt…

Dingen die opvielen in de week van 25 apr t/m 1 mei

Een random greep uit het (muziek) nieuws van een random week. Nou ja, niet zo random, want we pakken altijd de week die net geweest is. En veel meer bizar had deze niet kunnen zijn! Nou ja, eigenlijk wel, zoveel is er ook weer niet gebeurd. Eigenlijk was het maar een saaie week, maar gelukkig maakt snoep veel goed.

Eén manier om de monarchie niet aan het wankelen te krijgen (of hoe je door jouw stupide planning onschuldige mensen van het leven beroofd): Met je Suzuki Swift (of je Fiat 500 of whatever it was) tegen de Koninklijke bus willen aanrijden.

Overigens, hoe schattig zijn Fiat 500tjes? Mocht iemand ooit mij willen versieren, rij voor in dat autootje, ik spring gelijk in en samen rijden we naar Parijs om Jarvis in zijn winkel te zien (offer alleen deze week geldig, en niet op donderdagen).

Do’s tijdens concerten: lol hebben, vrolijk dansen, chocomel en fristi drinken, op tijd komen zodat je later niet naar voren hoeft te dringen.

Don’ts tijdens concerten: Al dansend ellebogen in mijn rug planten, al springend bier over mij heen gooien, jezelf zo lam zuipen dat je geen flauw idee hebt waar je mee bezig bent en je falende motoriek iedereen irriteert, met een fototoestel de pit in om foto’s te maken van de pit, je er dan weer uitwurmen, en dan weer langs iedereen te gaan om bij het volgende nummer het weer te doen! (Eén keertje is leuk voor sfeerfoto’s, meer dan één keer en er dan ook de hele tijd in en uit is annoying, plus ga je dan boos worden als iemand een keer goed beukt (as you do in een pit) en de camera vliegt weg?)

Hoeveel afval levert Koninginnedag op? Jeetje… En is het een keer mooi weer kan ik niet op een terrasje gaan zitten en aan werken want alles zit vol! Nutteloos, heeft iemand de Koninklijke familie al vertelt dat Juliana al een tijdje in de hemel is, die plaats waar nooit wat gebeurd?

Grace Jones en Kaiser Chiefs op Lowlands

Het uitverkochte festival Lowlands weet twee nieuwe namen aan zijn line-up toe te voegen. Kaiser Chiefs is natuurlijk een bekende uit recente jaren. De band uit Leeds komt met zijn aanstekelijke en energie indie-rock de zaterdag van Lowlands opvrolijken. Want ondanks dat u het misschien eens bent met onze mening over het tweede album (en whoops, ze hebben ook al een derde) en de houdbaarheid van het eerste, energie brengen de heren overal met zich mee.

Misschien interessanter is de naam van Grace Jones. De nutty nut uit Jamaica kwam vorig jaar met het album Hurricane, haar eerste album in negentien jaar, en ze trad geloof ik eerder dit jaar op in Paradiso. Het is een echte diva, met kleding en maniertjes en allerhande dingen, maar ze is ook van alle markten thuis. De vrouw, nog steeds er goed uitziend (Het mens is geboren in 1948! Toen hadden ze nog geen Red Bull hoor!), zorgt altijd wel voor iets bespreekbaars en is een interessante verschijning.

Yeah Yeah Yeahs veel charisma, ook wat foutjes

Live recensie- Yeah Yeah Yeahs in Paradiso

Het trio van Brian Chase, Karen O, en Nick Zinner is al enige tijd één van de grootste Amerikaanse bands. De Yeah Yeah Yeahs zijn een bekend fenomeen, ondermeer door hun debuutalbum Fever to Tell. Of nou ja, eigenlijk alleen door hun debuutalbum Fever to Tell, want het tweede album werd door velen als minder gezien. Eerder dit jaar kwamen de Amerikanen met een goed ontvangen derde album, It’s Blitz, dat ze van vuige rock naar een soort disco rock bracht. Het duurde even voordat Paradiso was uitverkocht, enigszins verrassend aangezien de prijs met 18.50 bijvoorbeeld maar drie euro boven de ticket prijs voor een The Infadels concert was, en één van de twee is een universeel hoog aangeslagen band, de ander niet, en dan werken we dit keer zelfs niet eens met overdrijvingen!

Dat frontvrouw Karen O de grootste publiekstrekker is valt direct te zien aan het publiek vooraan. Veel meisjes en jonge vrouwen zijn erop uitgetrokken om Karen O in actie te zien. Niet zonder reden, want Karen O is een vrouw van stijl, zowel qua kleding als qua houding. Creativiteit kan de dame die opkomt in een kimono ook niet ontzegd worden, en hoe mysterieus Nick Zinner ook aan haar linkerkant staat met haardos en gitaar (voornamelijk haardos), zelfs Brian Chase lijkt geïntegreerd naar het achterwerk van Karen O te kijken als ze van pose naar pose gaat, onderwijl glitterende, rode Y’tjes het publiek inschietend, en dat alles terwijl haar stem er niet onder leidt. Hoewel ze op een gegeven moment midden in een zin wel moet lachen, maar dat tekent alleen maar het plezier dat ze ogenschijnlijk heeft hervonden (als het ooit weg was) met dit album.

Waar Karen O zich van haar beste kant laat zien, lijkt het duo Pajo (de man er voor deze tour bijgehaald) en Zinner toch op wat problemen te stuiten. De sound is, zogezegd, off, en sommige nummers krijgen niet de kracht die ze misschien wel zouden moeten krijgen. Enkele van de wat rockende nummers krijgen een redelijk tamme uitvoering, meest leidend hieronder ‘Dull Life’, die qua rock erg te wensen overlaat, en ook ‘Hysterics’ wordt ontdaan van de vrolijkheid en de euforie die het op het album wel heeft. Het wordt eigenlijk met een soort van zelfde insteek als de ballad ‘Skeletons’ gespeeld, niet geheel de juiste toon voor dit nummer.

Enigszins verrassend was ook de setlist. Zo wordt ‘Cheated Hearts’ niet gespeeld, toch één van de dragers naast ‘Gold Lion’ op het tweede album en volgens mij ook gewoon als single inclusief clip uitgebracht. Van de Is Is EP wordt wel ‘Kiss, Kiss’ gespeeld, maar dan weer niet ‘Down Boy’, wat dan toch weer de single was. Niet dat het ‘Kiss, Kiss’ had moeten vervangen, want dat werd zinderend gespeeld. Misschien laat dit ook voornamelijk zien dat de Yeah Yeah Yeahs al een heel oeuvre hebben opgebouwd stiekem, en dat ze singles er gewoon vrolijk uit kunnen laten, zelfs van de meest recente EP en het één na meest recente album.

Waar gedurende de reguliere set de nodige fouten worden gemaakt en de sound niet geheel perfect is wordt dit tijdens de encore goed gemaakt. Opkomend met een soort hoofdmasker waar de beul de Franse aristocratie mee verwelkomde (alleen dan roze en met lichtjes, uiteraard) schiet Karen O in ‘Heads Will Roll’, om vervolgens nog met ‘Maps’ te komen, nog altijd één van de betere rock ballads ooit gemaakt met het haast hopeloze “Wait, they don’t love you like I love you.” Waar sommige nummers niet de rock vibe hadden heeft afsluiter ‘Date with the Night’ dat wel. Hoewel het natuurlijk ook veelzeggend is dat de band moet afsluiten met twee nummers van het eerste album is het natuurlijk wel zo dat dit twee ijzersterke nummers zijn waar het publiek zelfs over een aantal jaren nog op zal zitten wachten.

Uiteindelijk kom je toch voldaan weg, want Karen O geeft een show weg zoals maar weinige dat kunnen. Van poses naar theatrale handelingen naar spelen met haar kostuums, maar dit alles zonder zang op te offeren en met een lach die niet weg te slaan is. Helaas rocken sommige nummers minder live dan op album verrassend genoeg, en was de sound niet altijd even optimaal. Maar tussendoor krijg je wel geweldige nummers als ‘Kiss, Kiss’ en de gehele encore (niet tussendoor, erna, dat snapt u, want u snapt zoveel), en daar tentoonspreidt de band zijn kunnen. Aan het einde is iedereen al van het podium als Brian Chase van achter zijn drums waggelt naar de voorkant van het podium om daar een buiginkje te maken al heeft hij Carré gespeeld in een solovoorstelling. Volgens mij vindt de man het hilarisch, en eigenlijk ik ook wel, in zo’n nerdy Simon Amstell achtige manier. En zo heeft iedereen zijn pleziertje deze avond toch wel gehad.

Dit alles er overigens vanuitgaande dat niemand zijn gehoor compleet heeft verloren tijdens het voorprogramma...

Lowlands uitverkocht

Sneller dan ooit zijn de 55.000 kaarten voor het Lowlands festival uitverkocht. Het jaarlijkse festival in Biddinghuizen heeft nog nauwelijks een naam bekend gemaakt (of nog nauwelijks een echt interessante naam volgens IKRS, maar mocht u houden van de Arctic Monkeys en Bloc Party zoals zo velen dan hebt u al wat om te juichen natuurlijk) maar is toch al door zijn kaarten heen. Hoe goed kan je de economische recessie ontlopen?

Het kan echter nog zijn dat later in het jaar extra kaarten beschikbaar zullen komen. Dit leiden wij af (en oh God, als wij zoiets op eigen houtje doen is dat altijd gevaarlijk, maar lees mee voor de logica ervan) aan het feit dat de kaartjes die op de zwarte markt komen ongeldig zijn gemaakt. Hoewel het dus kan dat deze al in die 55.000 nu verkochte zijn meegerekend, kan het ook zijn dat dit later pas zal worden ingecalculeerd en dat het aantal ongeldig gemaakte kaarten nog vrij zal komen. Dit echter is niet door de organisatie bevestigd.

Nu hoop ik nog meer dat de post gewoon laat was in mijn geval en niet dat er iets is fout gegaan met mijn gekochte kaartje, want de laatste keer dat ik bij mijn postadres was had ik hem nog niet binnen, en als het goed is wel gekocht. Oh de spanning, de spanning! De dramatiek verbleekt Hamlet tot een pantomime.

Jarvis Cocker zet zichzelf in winkel, speelt samen met publiek

Hoewel ik bang ben dat alles wat hier wordt getypt over Jarvis niet echt kan worden geïnterpreteerd als zeer objectief, is dit toch wel heel cool ongeacht of je nu mega Jarvis fan bent (zoals wij) of gewoon een muziekliefhebber bent. Want Jarvis heeft een galerij in Parijs afgehuurd (as you do) en zal daar de komende week, van 4 tot 10 mei, met zijn band in de winkel zitten om daar onder andere aan kinderen les te geven, te improviseren op titel suggesties uit het publiek, samen te spelen met mensen uit het publiek die een instrument hebben meegenomen, en om de muziekbegeleiding te verzorgen voor Yoga en Pilates lessen!

Het is typisch Cocker, die met zo’n idioot idee komt dat het gewoon uber cool is. Hoe erg wil je nu op de trein springen voor een paar dagen Parijs? Naast de periferie en de opstanden, naast het vuil op straat, heb je nu gewoon Jarvis in een winkel! Nogmaals, Jarvis treedt op 7 juni op in Paradiso en zal daar zijn nieuwe album Further Complications laten horen, waarvan er hier aankomende week een recensie zal verschijnen.

Richie Hawtin gebruikt Twitter als soort LastFM

DJ Richie Hawtin gaat Twitter gebruiken om zo iedereen on the moment te laten weten wat hij aan het draaien is. Hawtin, bekend vanwege zijn gebruik van technologie en vooruitstrevendheid, sluit Twitter aan op zijn Traktor zodat, terwijl hij aan het draaien is, op Twitter komt te staan wat hij momenteel speelt. Dit is in zoverre cool dat je als je bij één van zijn sets bent en hij speelt een gaaf nummer je meteen kan checken wat het is, en dit dus naar ik aanneem (ik weet meer van bijen dan van Twitter, en dat ondanks dat het educatieve praatje over bijen en honing mij altijd gespaard is gebleven, hoe autodidactisch ben ik!) ook bewaard zal blijven voor als je het vergeet.

Hawtin is bekend om zijn minimalistische techno sets, en hij heeft ook eigen werk uitgebracht onder verschillende namen. Hij is ook medeoprichter van het Canadese techno label Plus 8, en meer recent van het label Minus, dat zich eveneens richt op minimal techno. Momenteel leeft hij in Berlijn, één van de hoofdsteden wat betreft electro.